Casa Silva, Cool Coast Sauvignon Blanc 2010, Paredones, Chili - Deze wijn is een van de eerste wijnen uit de nieuwe, superkoele Chileense regio Paradones, en hij wordt maar beter en beter. Ik proefde hem ruim een jaar geleden voor het eerst en was toen onder de indruk van hoe levendig, stevig en rokerig hij was. (Ik zag een overeenkomst met de heerlijke PHI Sauvignons, uit de koelere delen van de Yarra Valley in Australië.)

Domaine de la Taille aux Loups, Triple Zéro, Loire, Frankrijk - Ik was helemaal betoverd door deze wijn toen ik hem onlangs proefde tussen een hele rij andere bubbelwijnen. Maker Jacky Blot legt op het achteretiket uit waar de naam naar verwijst: geen chaptalisatie, geen liqueur de tirage, geen liqueur d’expédition (wat dus wil zeggen dat er geen extra suiker aan deze wijn is toegevoegd). Zo’n wijn laat maar weer eens zien dat er onder de beste mousserende wijnen echte alternatieven voor champagne bestaan.

Witte Rioja is een apart geval. Vroeger was hij (als hij geslaagd was)
vol en wasachtig, of (als hij mislukt was) vlak en geoxideerd. De
moderne versie is een stuk dunner en strakker en leunt zwaar op vroeg
geoogste, koel vergiste viura (macabeo). Maar het kan anders: Miguel
Ángel de Gregorio van wijngoed Allende in Briones maakt steeds opnieuw witte Rioja die het midden houdt tussen die extremen van volvet en waterig dun, en die opvallend goed kan ouderen.

Onlangs ontdekte ik op een proeverij een producent van overtuigende
en karakteristieke Albariño uit Rías Baixas in Galicië, in het
noordwesten van Spanje, waar de druiven langs granieten pergola’s
groeien.  Toen ik dit type wijn voor de eerste keer proefde, werd ik er meteen
verliefd op. Het is in essentie zilt, droog en heeft een
eetlustopwekkende geur zonder een overdaad aan alcohol. De wijn wordt
van dezelfde druif gemaakt als de Portugese Alvarinho, net over de grens
in Vinho Verde. En hoewel je zelden een slechte wijn van dit type
vindt, is het niet makkelijk een opvallend goede te vinden.

Wat zijn de beste wijnmakers in de Wachau, zoals Emmerich Knoll, toch geweldig. En wat zijn hun beste wijnen briljant. Er lijkt gelukkig een eind gekomen aan de periode (die een jaar of tien duurde) waarin de wijnmakers tegen elkaar op leken te bieden wie de rijpste druiven kon verbouwen en er de bedwelmendste wijnen van kon maken. Deze eersteklas Grüner Veltliner met zijn 13,5% alcohol heeft een prachtige balans en zou echt een traktatie zijn aan tafel.

Ik ben deze hele week al als een gek aan het proeven, nu na een rustige aprilmaand het proefseizoen in Londen weer op gang gekomen is. Een van de opvallende nieuwigheden was de serie wijnen van één druivenras die de Australische wijnmaker Peter Bright in Portugal maakt voor het merk Terras d’Alter. Ik vond het heel interessant die wijnen van 100% verdelho, viognier, alvarinho en alicante bouschet met elkaar te vergelijken.

Tijdens mijn bezoek aan Slovenië in 2008 ontdekte ik dat dit land een heleboel uitstekende wijnen produceert, die het verdienen wat meer aandacht te krijgen. De wijnen uit de westelijke regio’s kunnen erg lijken op sommige van de meest karaktervolle exemplaren uit Friuli.

Jonge, droge witte Bordeaux kom je niet vaak tegen, behalve dan op de wijnkaarten van restaurants in Bordeaux. En gerijpte droge witte Bordeaux is vrijwel onvindbaar. Complimenten dus voor de wijnhandels die deze wijn van Château Larrivet Haut-Brion in hun assortiment hebben weten te krijgen. 

Lo Zoccolaio, Suculé 2007, Barbera d’Alba, Italië

In het verleden was Barbera uit Piemonte wel eens wat te veel van het goede: de wijn pronkte met al dat dure nieuwe eikenhout waarin hij gerijpt was en met het hoge alcoholgehalte dat ontstond door een late oogst of lage opbrengst. Maar inmiddels zijn de gemoederen bedaard en maken veel van de topproducenten welgemanierde, goed gebalanceerde wijnen, met een beschaafde houtrijping en uitbundige fruitigheid.