Beaujolais voor wijndrinkers

Zo lastig, of liever gezegd zo dwingend als het wijnadvies bij het recept van twee weken geleden was (weet u nog? Schelpjespasta, conchiglie, met gorgonzola piccante), zo los is het nu. Bij een fatsoenlijke carbonara past nu eenmaal bijna alles. Dus open uw favoriete witte, rode of rosé en schenk daar gul de glazen mee vol.

Toch zijn er natuurlijk mensen die van mij het ultieme vineuze antwoord willen op de carbonaravraag. Nou, aangezien bijna alles kan, schrijf ik daarom lekker over een van mijn lievelingswijnen: Beaujolais. En dan bedoel ik niet de Primeur. Nee, een echte Beaujolais, eentje van de tien cru’s die zich beroepen op beter en voller, op meer karakter en kracht. Neem de Regnié 2008 van Jean-Marc Laforest (Colaris, € 7,75). Dat is echte wijn hoor, een zee van bramen- en kersenfruit die sappig om de klippen van de carbonara mag spoelen. Feestwijn, helemaal wanneer je weet dat die cru’s van de Beaujolais doorgaans veel duurder zijn.

Een klein beetje koelen - gewoon een half uur in de koelkast - mag, maar hoeft niet. Ik zei al, dit is geen kindsterretje zoals de Primeur. Dit is echte Beaujolais, zoals hij ooit bedoeld was, Beaujolais voor wijndrinkers. Zoals u en ik.

Dit is het wijnadvies van Onno Kleyn bij het recept Spaghetti Carbonara, uit De Zilveren Lepel Pasta.