Bonarda...!

Geen paniek, dit gaat niet over een mediterraan scheldwoord. Integendeel: dit gaat over een hele zachte, soepele druif. De Bonardadruif kent zijn oorspong in Noord-Italië. De wijnen die daar van deze druif gemaakt worden blinken doorgaans niet echt uit en waren eigenlijk uit de gratie geraakt. Ze werden bijvoorbeeld veel gebruikt om andere wijnen wat te verzachten.

Italiaanse emigranten introduceerden de Bonarda in Argentinië. Daar is het jaren met veel enthousiasme tot zeer platte en dunne wijnen verwerkt. Grote opbrengsten en weinig inspanningen. Een dankbare druif voor de wijnboer dus, maar weinig te genieten voor de echte wijnliefhebber... De laatste jaren lijkt het tij echter te keren in het voordeel van dit unieke druifje. De hele wereld wordt al jaren volgeplant met internationale druivenrassen en natuurlijk worden er schitterende wijnen van Chardonnay, Sauvignon Blanc, Merlot en Cabernet Sauvignon gemaakt (om er een paar te noemen). Maar wie heeft erom gevraagd dat al deze wijnen zo op elkaar moeten gaan lijken?

Wijnbouwers in Zuid-Amerika streven te vaak een Bordeauxachtige icoonwijn na, of proberen een Sauvignon Blanc in 'Nieuw-Zeelandse' stijl te produceren. Zeer smakelijk allemaal, maar weinig onderscheidend. Langzaam komt ook in Argentinië, want daar concentreer ik me nu even op, het inzicht dat ze unieke druivenrassen hebben waarmee ze zich als wijnland kunnen onderscheiden. De van origine Franse Malbec heeft al vele liefhebbers, de zeer spannende Torrontés breekt langzaam door en hopelijk krijgen ze gezelschap van de fruitige Bonarda. Deze druif is jarenlang weinig interessant geweest voor de wijnmaker en daardoor krijg je de beste kwaliteit druiven in de fles, al vanaf de 'instapwijnen'.

Goed gemaakte Bonarda heeft heel veel sappig, zacht rood en zwart fruit, hele fijne kruiden en een waanzinnig doordrinkgehalte. Licht gekoeld een ideale BBQ-partner...nog beter in combinatie met goed gezelschap !