Geslurp in Zuid-Afrika

Gillen, dat gaat niet zo goed op papier. IEEE! of AAARGH!, verder komen we niet. Jammer, want zo krijg je nooit de Laurel & Hardy-opschudding die een heuse gil geeft. Iedereen rustig aan z’n bordje in de buitenlucht, lekker in de zon op het restaurantterras, en dan opeens paniek in de tent. 'IEEENICOLAZUNAAP!!!!!!'

Inderdaad, een aap. Baviaan heet-ie, en zo te zien net zo geschrokken als het terras vol naaste familie. Hij gaat me niet wurgen, en ook niet bijten om een van die enge ziekten over te brengen waar de bordjes buiten voor waarschuwen, maar pikt nog snel een van de frieten waarmee m’n overbuurman die mooie vogeltjes naar het terrasmuurtje lokte en verdwijnt dan.

De gilster wordt uitgekafferd: 'José, volgende keer: rustig waarschuwen. Dan maken wij een foto van Nicolaas die wordt opgegeten door KingKong. Daarna mag je gillen.'

We zijn in Zuid-Afrika. Het bijna allerzuidelijkste Zuid-Afrika zelfs. Kaap de Goede Hoop. De volgende dag gaan we nog wat verder, naar Walker Bay en Hemel-en-Aardevallei waar je vlakbij het echte zuidelijkste stukje Afrika bent en waar de wijnen bloeien door het koele klimaat, maar dit is ook niet gek. Al was het maar omdat we vrij hebben. Vrij na driehonderd ofzo Zuid-Afrikaanse wijnen proeven.

Nadat we een andere baviaan plus snoezig baviaankind op de rug hebben weggejaagd omdat ze José van haar ijsje proberen te beroven, gaan we op pad. Niet de kelder in, maar naar het zuiden. Eerst omhoog naar de vuurtoren, daarna omlaag en weer omhoog langs smalle paadjes naar het puntje van Afrika. Want echt zuidelijkst of niet, dit is het. Zo hoort een werelddeel te eindigen. Een puntrots in de zee. In de oceaan. Twee oceanen. Eigenlijk is het dus even verderop, maar voor het gevoel komen hier de Indische en de Atlantische Oceaan bij elkaar.
Kijk. Even terug was er diep beneden waar wij liepen azuren zee en wit kiezelstrand onder de rotsen. Hier zien we diepbeneden de blauwe zee met streepjes brandingwit. Ver weg zijn de wolken. Ze lijken wel de Zuidpool, het enige wat daar verweg is. Wolken, hemel, een rotspunt met nog geen dozijn mensen en water. Oneindig veel water. Twee oceanen vol.

Draai je om. Rotsen, het smalle paadje, de vuurtoren, en een heel continent. Je staat hier, op dat kleine uiterste uiteinde van een heel werelddeel. Voor je, boven je, als je aan de landkaart en de globe denkt, ligt Afrika. Wijder en wijdser wordend vanuit deze paar meter, tot de overstap bij de Middellandse Zee naar Europa waar we vandaan komen. Dan de Noordpool, het andere einde.

De volgende avond krijg ik datzelfde gevoel van oneindigheid. De wijnboerenfamilie heeft z’n wagen volgeladen met ons, en de kar met de tractor de heuvels ingetuft. Langzaam valt de schemer, wordt het avond. Ze hebben andere sterren hier. In de verre verte kun je de Tafelberg onderscheiden. Tot de zon helemaal verdwenen is. Dan is het donker en stil. Zo stil als honderdduizenden jaren geleden toen onze verre voorouders iets meer dan aap werden en vanuit dit zuidelijke puntje noordwaarts wandelden om de wereld te verkennen.

Om stil van te worden. Op wat geslurp na. Want niks beters bij diepe gedachten dan een glas lekkere wijn. Wijn van Jeanette Bruwer en haar broer Abrie. Bruères heette de familie oorspronkelijk, en ze kwamen vanuit het Loiregebied in 1688 aan in Zuid-Afrika, uiteraard met wat wijnranken in de bagage.
Wijn en maker lijken op elkaar, zeggen ze, en dat klopt in dit geval.
Leukste avond in Zuid-Afrika was met Jeannette en haar wijnen. Vol vrolijk enthousiasme en uitgesproken meningen. 'Wijn moet natuurlijk zijn, mooie zuren hebben en niet te veel alcohol.' Moeilijk, in het hete Zuid-Afrika, maar het lukt ze. Met sauvignon blanc, nota bene, een druif die het niet zo heeft op warmte. Prima sauvignons hier echter, 12,5 procent alcohol, net zo fris en stuivend als in thuisland de Loire. Verder volle verfijnde chardonnay en sjieke bordeauxachtigen, een sauvignon met eigen gisten... De reis naar het verre Zuid-Afrika waard.

De wijnen van Springfield worden geïmporteerd door
www.vinites.nl en www.ceesvannoord.nl. Ze zijn onder andere te koop via www.winematters.nl.

Meer columns en info over Wijnhelden in Zuid-Afrika vind je hier