Hoe jaag je jezelf in de gordijnen

Slurpen is voor mij zo gewoon als ademhalen. Ik mérk niet eens meer dat ik slurp. Niet zo vreemd voor een wijnboer die dagelijks intensief wijn proeft. Maar net zoals bij paaldansen, marathonlopen of walvisjagen, heb je de neiging te denken dat wat voor jou normaal is, ook voor ieder ander de gewoonste zaak van de wereld is.

Om wat aandacht te genereren voor m'n nieuwe boek, dat Slurp! heet, leek het me zinnig om 'ns uit te zoeken hoeveel mensen er nu eigenlijk slurpen.
We startten een slurp-onderzoek waaraan bijna 2000 wijndrinkers meededen.
De uitkomst? Nou, da's even slikken voor een wijnboer: ben je vier seizoenen lang je druiven aan het vertroetelen als pas geboren baby's, doe je na de oogst nog 'ns maandenlang je best om er een wijn van te maken, zó lekker dat de engelen in de hemel spontaan in gezang uitbarsten, en wat doet de gemiddelde Nederlandse wijndrinker? Die giet het zonder te proeven door z'n keelgat!
Inderdaad, de onthutsende conclusie van het onderzoek is dat driekwart van de Nederlandse wijndrinkers de wijn doorslikt zonder het noodzakelijke ‘slurpen’, omdat dit wordt gezien als ‘niet netjes’ en ‘een vies geluid’.

Eeuwig zonde!

Voor de resultaten van het slurp-onderzoek:
www.slurp.nu

Om een lovende, of vernietigende recensie op het boek Slurp! te schrijven:
www.bruna.nl