John Henry, of het verhaal van de lege wijngaard

We zitten middenin de oogst van dit jaar. De wijngaarden zouden vol met plukkers moeten zijn, harde werkers gewapend met een scharen en strooien hoeden, allemaal geplaagd door een pijnlijke rug.

Ik ben een rondreizende wijnmaker, dus ik rij vaak door de wijngebieden. En als ik daar in de oogsttijd rij, over landweggetjes die tussen de herfstkleurige wijnstokken, zie en hoor ik bijna geen mensen. De wijngaarden zijn leeg, maar er klinkt toch een oorverdovend geluid, want de meeste druiven worden machinaal geplukt.

Handmatig kan niet winnen
Man versus machine, de hamer van John Henry versus de ijzerboor. Een oud, en waarschijnlijk ouderwets verhaal. Handmatig plukken kan de wedstrijd nooit winnen. Oogsten met de machine is niet alleen een stuk goedkoper (3 cent per kilo, vergeleken met 20 cent per kilo handgeplukte druiven), de machine kan ook beter de rijpe druiven tussen de groene of beschadigde druiven uitpikken.

Druiven schudden
Een oogstmachine schudt namelijk de hele wijnstok heen en weer, waarbij de druiven loskomen van de steeltjes. Als de oogstmachinist voorzichtig werkt, blijven de groene druiven aan de steeltjes vastzitten. De aangetaste of overrijpe druiven zijn zwaar, ze schudden niet mee en blijven daardoor ook aan de wijnstok zitten. Dus vanuit een technisch oogpunt bekeken, is druiven oogsten met een machine beter dan oogsten met de hand!

Stap opzij
Soms moeten de John Henry’s hun hamers neerleggen, een stap opzij doen en een biertje drinken terwijl de machines hun werk doen. Of ze moeten zich richten op speciale wijnen, die nog handmatig moeten worden geoogst, zoals witte wijn die direct wordt geperst, rosés, druiven die worden gebruikt voor maceration carbonique, rode druiven die met de hand worden uitgezocht…