Rode wijn uit Duitsland

Rode wijn uit Duitsland? Jawel hoor. En daar is ook niks recents aan, de Duitsers maken hem al vreselijk lang. Veelal lenen ze de druif van de Bourgondiërs, de pinot noir, die ze spätburgunder noemen. Vorige week proefde ik er een hele serie van. En ik kon het niet laten om ze te vergelijken met Bourgognes; per slot van rekening deed ik dat geproef in mijn huisje in dat deel van Frankrijk. Meegenomen, die flessen, inderdaad.

Fruit, sap, de meeste spätburgunders deden in niks onder voor hun Bourgondische neven, als je prijzen vergeleek (toch gauw zo’n 10 tot 12 euro). Maar geheel en al plat ging ik voor een fles uit Baden, waar de maker, ene Hans-Bert Espe, voor alle zekerheid maar de Franse druivennaam op had gezet. Deze Shelter Winery Pinot Noir 2006 was groots, mede geholpen door een rijping in nieuw eikenhouten vaten. Emmers vol lekkere geurtjes, kersen, vanille, rijpheid, het kon niet op. Maar ja, wel € 27,95 op het prijskaartje zetten hè (wijnhandel De Gouden Ton). Bijna wou ik zeggen 'zo kan ik het ook', maar dat kan ik helaas niet waarmaken. Met zo’n fles, of een paar kisten ervan, wil ik me wel laten insneeuwen.

Nog een aanrader. Weer rood, weer uit Duitsland. Maar niet van de pinot noir-druif, en een stuk goedkoper. Het gaat om 2007 Dornfelder van Philipp Kuhn, uit de Pfalz (Winterberg Wijnen, € 8,95). Die dornfelder is een soort superdruif, veredeld uit een heel stel andere Duitse druiven. Nou, het experiment is geslaagd hoor. Veel kleur, veel sap, en een overweldigende indruk van fruitigheid. Net alsof een deel van het druivensap druivensap is gebleven in plaats van wijn te worden. Niet log, niet zwaar, maar wuft als de lente zelf.