Seks, drugs en chardonnay

Tradities… We zijn gewend om hier waarde aan te hechten. Tradities worden door bijna iedereen als positief ervaren, terwijl er ook heel veel tradities zijn die wat mij betreft meteen in de prullenbak gesodemieterd mogen worden. Waarom zijn er bijvoorbeeld in de Bordeaux bijna geen schroefdoppen? Of lees: geen. Zou je in een vliegtuig stappen als 6 procent van alle vliegtuigen zouden neerstorten? Waarom ben ik nog nooit een Franse sangiovese tegen gekomen? Waarom wordt kaas in de regel nog met port gecombineerd, terwijl er andere, al dan niet betere combinaties te verzinnen zijn?

Omdat tradities en gebruiken door hun jarenlange herhaling tot cultuur verheven worden, wordt iets wat vroeger een gewoonte was, schijnbaar een bezit, waar je met je poten vanaf moet blijven!

Bottle shock
Als ik aan culturen en tradities denk, denk ik aan Frankrijk, Italië, Spanje, Duitsland, maar niet direct aan de 'States'. Ten slotte een van de jongste landen van het moderne westen, met associaties als baseball, American Football, hotdogs, Mc Donalds, Las Vegas en rock ’n roll. De film Bottle Shock is er bij mij in geslaagd daar eindelijk verandering in te brengen, vandaar deze eerbetuiging aan Amerikaanse tradities. De film is gebaseerd op het waargebeurde Judgement of Paris uit 1976, waarin Californische wijnen het in een dubbelblinde test opnamen tegen de op dat moment onverslaanbaar geachte Franse concurrentie. Het leuke van de film is de inmenging van het wijn maken in de typische Amerikaanse 'jaren-zeventig-cultuur' van sex, drugs en rock ’n roll. Geweldige wijnbedrijven zoals Montelena, Mondavi, Chalone en Spring Mountain hebben een onuitwisbare stempel gedrukt op de geschiedenis van de Californische en wereldwijde wijncultuur.

Negatief imago
Helaas is Californische chardonnay, geen traditie, maar juist een vergeten wijn geworden. Diverse 'wijnfabrieken', zoals het alles behalve duurzame wijnbedrijf Ernest & Julio Gallo, grootste wijnproducent ter wereld, hebben er mede aan bijgedragen dat Californische chardonnay niet meer als delicatesse wordt gezien, maar als sloeberwijn. In mijn winkel raak ik de Californische chardonnays aan de straatstenen niet kwijt. Steeds meer ABC-ers (Anything but Chardonnay) vertikken het om voor de zoveelste keer met een sloeber-chardonnay naar huis te gaan. Ze kiezen steeds meer, en niet onterecht, voor nieuwe wijntrends als vinho verde, grüner veltliner of riesling uit de nieuwe wereld.

De Loach O.F.S. Chardonnay
Mijn favoriete Californische wijnbedrijf uit de selectie van Gall & Gall is zonder twijfel De Loach Winery uit Sonoma County met chardonnay en pinot noir als specialiteiten. Het bedrijf heeft, in tegenstelling tot de massaproducenten, duurzaamheid, biologische en gedeeltelijk biodynamische wijnbouw geïntegreerd in het bedrijf en zijn daarmee een groot voorbeeld van hoe je een traditie van wijn maken kunt behouden en zelfs versterken. Hiervoor maak ik een diepe buiging. De Loach is gesitueerd in de AVA Russian River Valley, dat eveneens sinds de jaren zeventig op de etiketten begon te verschijnen. De vroege kustmist zorgt voor een koeler groeiseizoen, dan de naburige AVA’s, waardoor Russian River Valley erg geschikt is voor pinot noir en chardonnay. Hoewel de pinot noir van De Loach van geweldige kwaliteit is, wil ik vandaag vooral mijn lof uitspreken voor de Chardonnay O.F.S. die ze maken.

Vriendelijk geperst
De druifjes worden met de hand geplukt, vervolgens gekneusd en geperst in de Cluster-pers, de Rolls Royce onder de wijnpersen. Deze zachte en vriendelijke manier van persen geeft een zeer aangenaam en fruitig druivensap, dat vervolgens gecontroleerd vergist in roestvrijstalen tanks en later nog rijpt op gedeeltelijk nieuw Frans eikenhout. Het resulteert in een boterige, kruidige, maar toch ook fruitige en verfijnde chardonnay met tonen van citrus, zuivel, hout en iets van bitterkoekjes. Het alcoholpercentage van 14,5 procent moet je daarbij dan wel voor lief nemen, maar past ook wel weer in de Amerikaanse traditie, waar alles groot, hoog en veel moet zijn. Het kost een paar tientjes, maar dit is nou chardonnay waar je geil van wordt. Welke muziek hierbij past? The baseballs – Umbrella …