Zacht, mild, rond, zoet. Nee, ik heb het niet over mijn moeder. Ik heb het over Soave. Dat is althans wat de naam betekent. Ja, ik weet ook wel dat Soave in de jaren zeventig gemeen zuur spul was dat ik anderhalveliterflessen werd verkocht. Aan mij bijvoorbeeld. Maar het is alweer jaren anders. Beter. Lekkerder.
Garganegadruif uit de Veneto
Vergeet trouwens dat zacht en zoet. Ooit hielden Italianen van zoete witte wijn. En er is weliswaar nog altijd intens zoete Recioto di Soave, een weelderige, kostbare likeurwijn, maar de gewone Soave van vandaag de dag is droog en sappig.
Neem die van San Lazzaro, klaterend fris, met een intens schone, zuivere smaak die gracieus nog even blijft hangen als de slok je mond al heeft verruild voor je maag. Helemaal biologisch, en de Hema vraagt er €6,38 voor, en toch heeft hij al de elegantie die je doorgaans alleen in veel duurdere wijnen vindt.
Perfect voor onder de parasol natuurlijk, maar ik heb hem nog liever met iets erbij. Vis, mosselen, vis, of vis. Vis in alle varianten, inclusief salade niçoise, vitello tonnato en gerookte zalm met citroen.
vooroordeel
Ik heb vroeger een aantal keer door de zure "soave" moeten bijten, maar tijdens mijn laatste trip door Italië veelal heerlijke steenige Soaves gedronken.
Leuk dat het weer eens positief onder de aandacht gebracht wordt!
Groet,
Neil
Plaats een nieuwe reactie