Sobere wijn uit Vinsobres

Sorry hoor, maar het blijft leuk. Kan me niet schelen dat de naam uit iets Keltisch voor ‘hoge berg’ onstaan zou zijn. Ik heb het over Vinsobres, een dorp in de Rhônevallei waar ze puike wijn maken. Ik val op die wijn, maar vooral ook op de dorpsnaam. Sobere wijn uit Vinsobres!

Aan één kant is het de hemel voor wijndrinkers – als het werkelijk zou bestaan – wijn waar je niet dronken van wordt. Aan de andere kant is die droom irreëel. Ja ja, dromen zijn altijd irreëel, vertel me wat, maar ik bedoel te zeggen dat wijn waar je niet dronken van wordt natuurlijk niks is, niks kan zijn, niks kan worden. Wij wijndrinkers zeggen wel dat we zo van het avontuur houden, van telkens weer wat anders, van wit en rood en bubbels en rosé, en wij smakken en savoureren en kletsen en genieten. Maar zeg nou zelf, zou u wijn zonder alcohol blieven? Kom op, dat smakken en savoureren en kletsen en genieten gaat toch ook zo goed door die 13 of 14 procent die in dat glas walst?

Vrees niet, aan Vinsobres is niets sobers. Niet aan de 13 of 14 procent, niet aan de robuuste fruitigheid van de gebruikte grenache en syrah.
Ik trok de kurk uit een fles Vinsobres 2007 van een van de wijngiganten van de Rhône, de Cellier des Dauphins. Helemaal uitstekend, ook al komt hij niet van dat ene boertje met zijn couperoseneus. Vol sappig, zonnig voor en achter in de keel en zeker ook tussen de oren. Echt zo’n wijn waar ik me vertrouwd bij voel, die ik wil bij alles wil drinken, de dingen waar hij niet bij past incluis, vis, toetjes. Je moet ervoor naar de echte wijnhandel, met meeneming van een euro of negen. Nou, dan kom je daar ook weer eens!